Aangezien we geen kabel hebben, ben momenteel bezig met afleveringen van Trigger Happy op de website van Kanaal Twee te bezien.
Subliem gewoon! Zo’n gevoel voor humor heb ik ook wel.
Aangezien we geen kabel hebben, ben momenteel bezig met afleveringen van Trigger Happy op de website van Kanaal Twee te bezien.
Subliem gewoon! Zo’n gevoel voor humor heb ik ook wel.
Vandaag ging deze warme dag niet onopgemerkt voorbij. Ik heb genoeg gezweet en praatte erover met ons Judith, Peter, Ray en anderen.
Het was abnormaal warm voor de periode van het jaar. In ‘t stad zagen we mensen zomers gekleed; topjes, minirokken, blote ruggen. Anderen liepen in hun bodywarmer rond, wat een contrast.
Op de website van GvA wordt gezegd dat het vandaag de warmste 30 oktober is sinds de meteorologische metingen van Ukkel in 1833.
Het gaat goed met moeder aarde, dan wel ironisch bedoeld. Als het zo doorgaat valt 30 oktober nog midden in de zomervakantie.
Ik kijk alvast uit naar temperaturen van rond het vriespunt want dan voel ik mij in mijn nopjes.
Enige tijd geleden had ik in de krant al gelezen over de petitie van Mevrouw Fraeters waarin zij oproept tot minder sex en geweld op de beeldbuis. Ze vind dat haar kinderen met deze banaliteiten worden geconfronteerd en besloot om actie te ondernemen. Blijkbaar vond ze 12500 gelijkgezinden en stapte met het resultaat van deze petitie naar Minister Bourgeois.
Dominiek houdt een tegenpetitie voor meer sex en geweld op tv. Op Blanko, Wimblog en andere blogs kan je hier ook over lezen.
Onderstaande bedenkingen heb ik bij de petitie van Mevrouw Fraeters.
Waarom laat ze haar kinderen naar sex en geweld op tv zien? Dan kan ze beter voor haar kinderen een geweldloze tekenfilm huren op dvd.
Ik begrijp best de bezorgdheid van ouders, maar is je kinderen afschermen van het kwaad des levens de oplossing?
Als ze het niet bij de mama mogen zien, gaan ze wel bij de vriendjes kijken.
Wat taboe is, is aanlokkelijk cfr de appel aan de boom van goed een kwaad.
Wat met het nieuws?
Is de drugs de ver van uw bedshow? Kan dat dan wel?
…

Toen ik daarstraks mijn rekeing betaalde in mijn geliefde staminee kreeg ik één euro terug van Bea. Het viel me onmiddelijk op dat het een vreemde euro was. En jawel hoor een Fins exemplaar uit 1999.
Enige tijd geleden was op het Onlinehelpdeskforum sprake om een meeting te organiseren. Deze vond gisteren plaats en hieronder vind je een verslag.
Omstreeks 17:45u was ik bij Tischke. Hij stond mij voor zijn deur op te wachten. Hij heeft op de dezelfde middelbare school gezeten, maar nu herkende ik hem. Rond 18:20u kwamen we in Leuven aan. We vroegen aan een vrouw de weg. Ze stelde zo goed als onmiddelijk voor om mee te rijden. Was ze enkel vriendelijk, is ze een serial killer… We lieten haar instappen. Blijkbaar was het portier aan haar kant niet goed dicht en telkens flikkerde een licht in de wagen. Enkele minuten later kwamen we op de Vlasmarkt aan. Tijdens deze korte rit vroeg de dame of ze 1 euro voor de bus kon lenen. Hoe zou ze deze in godsnaam kunnen terugbetalen, aangezien onze ontmoeting met haar éénmalig is. Heb haar onmiddelijk een euro cadeau gedaan. Ze was zo vriendelijk om ons wegwijs te maken in de studentenstad.
Op de Vlasmarkt vonden we parking in een aangelegen straat. We waren een half uurtje te vroeg en nestelden ons op het terras van Villa Ernesto. Tischke en ik zetten ons gesprek verder en keken ondertussen uit naar Onlinehelpdeskers. Als ik een knappe vrouw zag voorbijwandelen vroeg ik aan Tischke of dat Alice was. Neem dit niet verkeerd op Alice, dit is het (primitief) gedrag van mannen onder elkaar.
Toen het academisch kwartier voorbij was, zaten we nog steeds met 2 aan een tafeltje. Het tweede rondje stond al op tafel. Even later zag ik Abbadon komen aanwandelen. Hij vervoegde zich aan ons tafeltje.
Omstreeks 19:35u zag ik een vrouw rondkijken op het plein. Dacht dat het Alice was en ik stond recht. Ze wandelde onmiddelijk naar ons. Toen waren we met z’n vieren.
Wanneer Alice de bodem van haar Kriekglas kon zien, besloten we naar de Wentelsteen te gaan. Misschien stond ons daar een verrassing te wachten; 20 andere onlinehelpdeskers die ‘surprise’ zouden roepen. Daar aangekomen was het stil en de storm bleef uit.
We dronken daar een paar glazen. Abbadon en ik aten een spaghetti. Ik dronk bij mijn eten een margherita. Tja, ik heb meestal van die vreemde combinaties.
Op een gegeven moment verliet Alice onze tafel. Ze ging de parkeermeter sponseren. We moesten eens lachen en hadden hier niet aan gedacht. Indien we een boete kregen, deelde ik wel met Tischke.
De Wentelsteen is een mooi etablissement. Er was een tentoonstelling van mooie vazen en aan de muren hingen erotische foto’s; bondage, een vrouw met rode billen…
Rond 23:00u nam Abbadon afscheid van ons. Hij werd verwacht op een housewarmingparty. Kort daarna besloten we om van stek te veranderen. Van Abbadon kreeg ik nog een sms: hij had geen parkeerboete.
We trokken naar de Grote Markt. Daar was het gezellig, de terrassen zaten vol, het was aangenaam weer… In de geest van Onlinehelpdesk namen we plaats op het terras van Den @t. De serveuse van het aangrenzende terras had blijkbaar evenwichtsstoornissen ofzo. Een keer liet ze een volle plateau vallen. De volgende keer een glas.
Op de Markt liep ook een cameraploeg rond. Helaas zijn ze niet tot bij ons geraakt.
We praten aangenaam verder of onszelf, Onlinehelpdesk, de dingen des levens… Tischke was in form. En stelde voor om nog op de zwier te gaan; La Rocca of een andere discotheek.
Rond 00:20u namen we afscheid van Alice. We wandelden mee tot aan haar wagen. We gaven haar een afscheidskus en zochten onze wagen op.
Tischke en ik reden richting Antwerpen en dachten nog om een stapje in de wereld te zetten. Maar uiteindelijk zijn we naar huis gegaan. Een stapje zal voor de volgende keer zijn.
Foto’s van deze aangelegenheid zijn er niet. Herinneringen aan deze gezellige avond wel.
Merci Alice, Abbadon en Tischke. Wie weet zijn we de volgende keer wel met een man of vrouw meer. De eerste keer waren het Abbadon en ik. De tweede keer Abbadon, DeKoeDoeMoe en ik. In de derde editie met vier. We boeken progressie.