Deze middag met PieterC en mijn petekind Kay het Verdronken Land bezocht. Aan de ingang kregen wij een veiligheidshelm en een fluovest. We moesten eerst het reglement lezen want het terrein onderzoeken is niet zonder gevaar.
Het terrein is niet voor watjes zoals je kan zien. Naaldhakken zijn uit den boze!
De Watertoren vroeg uiteraard om een uitgebreide inspectie. Qua interactiviteit ontbreekt het niet zoals je uit volgende foto’s kan zien (ga met de mouse op de foto staan voor commentaar):
De oude kerktoren was prachtig. De windhaan heeft plaats moeten maken voor de windpoes.
De beiaard was nog in goede staat en klonk prachtig.
De tentoonstelling vertelde over de geschiedenis van Goeverdinge en haar inwoners.
De vogelverschrikkers waren prachtig.
Het oude tankstation was prachtig.
Uit de oude Wurlitzer kwamen prachtige liedjes.
Een balletje gooien tegen de stress.
Verdronken Land is een bezoek meer dan waard. ‘s Avonds moet het volgens mij ook prachtig zijn, in de donker. Nog te bezoeken tot 25 augustus.
Prachtige reportage Buddha!
Een windpoes in plaats van een windhaan? Was het toch geen wicca kerk?
Waar slaat de naam ‘Verdronken Land ‘ op? Mooie fotoreeks.
@ Frank : Merci. Voorts heb ik geen bezemparking gezien, haha.
@ Judy : “Wat overblijft is een Verdronken Land dat archeologisch bijzonder waardevol is omdat de resten veel vertellen over die dag in mei ’54.” Mercikes.
Ziet er een leuk en boeiend event uit.
@ Biraskerbe : Dat was het ook.