Deze nacht stond ik iets na middernacht aan de bankautomaat (Groenplaats) aan te schuiven. Voor mij, een goede dikke 2 meter tussen mij, staan 2 mannen hun ding te doen, namelijk geld afhalen, flappentappen, geld tanken… Achter mij stond een groep koppeltjes.
Plots draait de kleinste van de 2 mannen voor mij zich om en vraagt wat ik hier sta te doen, wat mijn probleem is. What the fuck! Ik antwoord hem dat ik sta te wachten om geld af te halen en toon mijn bankkaart. Ik vraag hem wat zijn probleem is en het spel is vertrokken. Die kerel begint mij te provoceren, uit te dagen en stond al met zijn vuisten gebald. Zijn maat probeert de gemoederen wat te bedaren, want deze was in de wind.
Hij maakte nog wat van zijn tamtam maar tot doorslaggevende argumenten kwam het niet. Hij zou me nog wel eens hebben. Om zo’n argumenten moet ik lachen.
Ik doe vervolgens mijn ding aan de automaat en wandel terug richting Celtic Ireland. Loopt die kerel met zijn maat voor mij en plots ziet hij mij. Begint die terug heel de zever van ik ga op u kloppen… Ik had een sweater van Everlast aan maar zoiets is toch alles behalve uitdagend. Ik probeer de kerel opnieuw te sussen maar echt overtuigen kon ik hem niet. We staan midden op straat op de tramsporen en zeg hem dat we beter op de Groenplaats kunnen gaan staan. We wandelen enkele stappen verder en ik denk dat hij intussen gekalmeerd is.
Hij daagt mij opeens terug uit en staat daar weeral met gebalde vuisten. Zijn maat komt tussenbeide en plots begint hij op zijn maat te trappen en te slaan. Oh my god! Ik kom tussenbeide en probeer de geweldenaar te bedaren, tot rede te brengen. Zeg hem wat voor een idioot hij is om zijn vriend aan te vallen…
Veel oor heeft hij hier niet naar. En staat daar plots klaar om met mij het gevecht aan te gaan. Ik was zijn gedoe beu -3 maal is scheepsrecht- en had zoiets van als hij echt niet wil luisteren… Ik neem mijn houding aan voor hem en zeg dat hij maar moet beginnen als hij dan toch wilt vechten. Hij kijkt me aan, aarzelt en besluit het gevecht niet te laten doorgaan.
Begint nog wat uit zijn nek te kletsen van de volgende keer en dat hij mij anders zeer zou hebben gedaan. Ik lach hier mee en ga terug de Celtic Ireland binnen.
Enkele uren nadien zitten we in Cuba Bella in de Grote Pieterpotstraat. Ik kijk naar buiten en zie hem en zijn maat aan de deur staan maar ze werden geweigerd door de portier. Al goed want anders was het spel misschien terug begonnen.
Het leven in een stad is boeiend! Zo’n mensen hun gedachtengang kan ik niet volgen ook al zijn ze licht dronken. Deze avond ga ik naar een verjaardagsdrink maar daar verwacht ik geen toestanden.
