Vandaag heb ik Huy Snack ontdekt in de Hoogstraat 77 te Antwerpen. Het is vlakbij de voetgangerstunnel. Hier kan je Viëtnamese snacks eten aan zeer democratische prijzen. De duurste snack kost 5 euro.
Ik begroette het meisje in het Viëtnamees maar ze verstond er geen lap van. Ze riep haar mama en die bleek me wel te verstaan. Het meisje kon wel Viëtnamees maar denkelijk was mijn uitspraak niet kosher. Tja het is een zeer moeilijke taal met al die toonhoogtes. Later op de dag deed Philip, mijn reisgenoot, me aan “an you em” (zo spreek je dat uit, weet wel niet op welke toonladder, pfff) denken. Dat betekent “ik hou van jou” ofzo, haha.
Ik heb daar groenten, een kom rijst en een mini loempia, sate, gefrituurde scampi in bladerdeeg en nog iets gegeten. Weet niet meer wat het was maar in elk geval geen lever, haha (binnenpretje van mijn reis in Viëtnam). Jan, Philip en ik gingen eens ergens in een stalleke op de hoek van ‘t straat soep ofzo eten. Zaten nogal bruine blokken in. Smaakte vies en bleek lever te zijn. Ik at die als eerste op om er vanaf te zijn (had ze beter op de grond gesmeten maar soit). Het oude vrouwke dacht vast en zeker dat ik hier dol op was en kwam mijn kom bijvullen met die blokjes.
Mama en dochter waren vriendelijk en ze gaan me daar zeker en vast terugzien. Zal volgende keer mijn overschot Viëtnamese Dongs is meenemen. Vrees dat ze daar niet aanvaard worden haha.
De naam Huy riep herinneringen op van mijn Viëtnam-reis in 2002. In Hué ben ik eens gaan wandelen in een park. Daar verkochten ze vogeltjes en die waren best duur naar Viëtnamese normen. Heb me daar een beestje gekocht en de man vroeg of ik er een kooi bij wilde. Ik bedankte hem en zou in het Nederlands zeggen dat het voor onmiddelijk gebruik was. Ik betaalde, haalde het beestje uit het kot en gaf het zijn of haar vrijheid.
De man begreep er geen lap van, haha.
