Soms wou ik dat ik als Diogenes de hond door het leven ging. Ik zou me als viervoeter kunnen gedragen zoals de gelijknamige filosoof uit Sinope.
Mijn vrouwelijke soortgenoten kan ik met het woord teef aanspreken zonder dat hier een haan naar kraait. Wie toch durft te kraaien blaf ik af.
Ik kan hun kont besnuffelen zonder dat ik mij moet schamen. Als het me bevalt begin ik te kwispelen, zoniet wandel ik door tot de volgende viervoeter.
PS : Hopelijk lezen ze mijn onzin op het werk niet want dan moet ik ‘s avonds na het werk niet naar huis te gaan, dan beland ik op de psychiatrie.
