Deze middag heb ik daar doyajibulgogidepbal gegeten (stir fried pork with korean soy sauce served on rice).
Er is een taalgrens maar het communiceren is best leuk. Vandaag hebben we samen soju (geen sojasaus, wel koreaanse sake) gedronken. Hij legde mij het gebruik uit en we hebben campai (of hoe schrijf je dat) gedaan. Heb hem het nederlandse woord gezondheid geleerd, haha.
In taekwondo is hij mijn meerdere aangezien hij een zwarte gordel heeft en ik een rood zwarte, we moesten er om lachen.
Deze namiddag een ex-collega tegengekomen van bij mijn vorige werkgever Mercator. Zo ver van huis maar toch bekenden tegenkomen. Zijn vrouw stond er ook van versteld.
Vanuit deze belshop of hoe noem je iets van 4 vierkante meter heb ik al naar HET meisje en thuis gebeld. De tv entertaint degene die er werkt wanneer er geen klanten zijn.
De tijd wordt gemeten met een digitale stopwatch.
Hier wat fotokes van snackjes.
De gefrituurde meelwormen heb ik in het verleden al geproefd. De rest nog niet.
Dit vind ik best een leuke t-shirt. Maar geen nood, heb het (nog) niet gekocht, haha.
Hier zie je vaak leuke t-shirts. Sommigen vind ik er wel totaal over, bijvoorbeeld met een blauwe m&m op.
Daarstraks leek het wel Thaise nieuwjaar waarbij de Thai elkaar dopen met water. Ik liep voorbij een paravent en deze werd bijna op mij leeggegoten. Ik heb slechts een deel water over mij gehad. Maar vond het niet erg en we lachten er om.
Wat later liep ik voorbij een eetstalleke en een Thai was een kom aan het afwassen ofzo. Het vieze water werd aan de kant gegoten, deels op mij.
Als het dat maar is he.
Door het slechte weer van vandaag ben ik al een paar keer gaan eten. Deze namiddag in Jang Teo, een Koreaans restaurant. Eerst dachten ze dat ik een Japanner was maar dat heb ik al meermaals gehoord.
Op aanraden heb ik Bibimbab (groenten met rijst en een Koreaanse saus)gegeten, dat volgens hen totaal niet pikant was. Vergeet het maar want mijn bakkes stond op gegeven ogenblik in de fik!
Gisteren heb ik van Kay dit goren wezentje meegekregen, met kam incluis. Ik vind het lief van haar en ga regelmatig een foto van Krapulleke trekken, tja zo heeft we het beest gisteren gedoopt.
De check in ging vlekkeloos, ook zonder visum (omdat ik langer dan een maand blijf). Een taxi-meter bracht mij naar Hotel O Bangkok waar ik al eens heb gelogeerd. De rit door de ochtendspits duurde wel lang. De beelden onderweg van mensen in barakken spraken boekdelen. We hebben onderweg ook nog getankt, lpg. Toen heb ik onderstaande foto van de cockpit gemaakt.
Als eerste heb ik mij op straat een stuk ananas gekocht. Het smaakte lekker. Nadat ik mijn gerief in de kamer had gedropt ben ik gaan wandelen. Eerst ben ik langs de kapper geweest en heb nu terug een kort kopje.
Hieronder zie je het beeld vanop het terras van mijn rooftopkamer.
Daarna langs een reisbureau gaan informeren voor visums voor Cambodia en Laos. Deze heb ik ineens via hen aangevraagd en zijn volgende week dinsdag klaar. Daarna ben ik pasfotos gaan maken.
Tot dan blijf ik dus hangen in Bangkok. Woensdag 5 november vlieg ik naar Phnom Phenn. Ik heb voor vliegen gekozen omdat dit slechts een uurtje duurt. Via de bus zou ik er een 2 a 3 dagen over doen en wat maak je dan onderweg weeral mee.
Het heeft hier vanmorgen ook al fel gegoten waardoor ik mijn bord rijst al staande onder een luifel heb opgegeten.
Gelukkig schijnt intussen de zon.
Deze morgen heb ik afscheid -lees tot gauw popje – genomen van HET meisje. Kort daarna brachten Franske, Ina, Kay en Tia mij naar Zaventem. De rit ging vlot buiten de korte file ter hoogte van Mechelen die werd veroorzaakt door een loslopende zwaan. Ik veronderstel dat het geen lederen motopak aanhad, muahaha.
In Zaventem ging het inchecken vlotjes. Er was sprake van overboeking maar een lucratief voorstel heb ik niet gekregen. Mijn bagage woog slechts 11 kilo.
De vlucht met een A330-243 van Etihad Airways ging van een leien dakje. Mijn plaats aan het raam was bij de boeking al gereserveerd.
Nadat ik plaatsnam vond heel de rimram plaats; kreeg een doekje, sokken, cocktail koekjes en koos voor een appelsap. Het menu was halal maar viel best te pruimen. Na het eten heb ik nog een cointreau en koffie gedronken.
Het onboard entertainment systeem was dik in orde. Ik heb een stukje van de film Crash gezien.
6u en 15 minuten later landen we in Abu Dhabi. Daar wilden meisjes een foto trekken toen ze het vliegtuig verlaten. Een agent berispte hen en ze moesten de foto verwijderen. Voor de resxt was het een luxueuze bedoening waar je met de lotterij een H3 en andere luxepaardjes kan winnen.
Na een uur en 40 minuten vertrok de B777-300ER naar Bangkok. Voor vertrek werden de goden aanroepen; a travel prayer from the holy koran. Het halal eten was heel lekker.
Om de tijd te laten voorbijgaan heb ik de rest van Crash verder gekeken en voorts Friends, the Simpsons en een cd van Enya beluisterd.
Mijn reis naar Azië heeft een extra dimensie gekregen.
Voor het project Avalanche, opgericht door enkele Antwerpse geneesheren, verpleegkundigen en personeelsleden van ACZA Campus Stuivenberg, ga ik medicijnen (ongeveer 10 kilo) meenemen (voorzien van het nodige papierwerk uiteraard).
Deze worden dan in mijn hotel in Phnom Pen opgehaald.
Onlangs wist Daniël me te vertellen dat de digitale kilometerstand van hun oude Golf van 300000 km sprong naar 000000 km. We zullen het maar op Y2K steken zekerst, muahaha.
Zijn tuut kan hij als een pracht occasie verkopen, haha.
Van vriend en collaga Youri mag ik zijn Apple iPod Camera Connector mee op reis nemen. Je hangt het ding tussen iPod en digitale kodak en je kan vrolijk je foto’s overzetten.
Het werkt prima. Mercikes Youri!
