Deze morgen zat ik naast een jongen in de trein. Op zich niets abnormaals aan de hand. De jongeman was een uiltje aan het knappen. So far so good. Plots rekte hij zich in zijn slaap en kwam met zijn ledematen in mijn persoonlijke zone. Al goed niet in mijn kroonjuwelen. Tijdens de treinreis herhaalde hij zijn manoeuvres. Zou hij in zijn dromen aan het zwemmen zijn, haha. Ik heb het maar gelaten om mij naar zijn domein te begeven -lees dromenland- te begeven en mezelf in het personage van een of andere actieheld te onthullen en hem in een andere discipline te verslaan.
0 Responses to “Ezeltje (st)rek je”