Op verschillende tijdstippen, zowel tijdens de week als in het weekend, dag & nacht zie je mij wel met een blikje (leeg) bier door onze straat lopen. Ver wandel ik niet met dat blikje in de hand. Niet omdat ik zat ben maar wel omdat ik halt hou bij de vuilbak op de hoek van de straat. En daar andermans vuil weggooi!
Ik vraag me af wie hij of zij is die dagelijks zijn portie leeggoed in onze straat achterlaat. Moest er statiegeld opstaan, dan zou ik het ook niet goedkeuren, maar dan bracht het nog iets op, haha.
Deze avond zag ik in de metro een gezin waarvan hun wortels in het mystieke verre oosten lagen. Ik vermoed India maar kan dit niet met zekerheid bevestigen. De kindjes hadden sterallures. Beiden droegen ze hakkeschoenen en dat op zeer jonge leeftijd. Roodkapjes muiltjes waren zeven mijlen te groot. Ondanks dat ze op te grote voet leefde had ze veel plezier aan haar rode schoentjes. Op het metroperron stond ze te huppelen. Eigenlijk leek het meer op tapdansen. Ze gaf haar volledig maar een staande ovatie, laat staan bisgeroep, bleef uit. Haar omgeving merkte haar groots talent niet op. Arm petit chaperon rougeke. Ik zou zeggen, blijven stampen met die voetjes.
Daarstraks wilde ik geld afhalen maar de opnamefunctie van de atm was tijdelijk niet beschikbaar vanwege onderhoudswerken. Aan de andere kant van de bancontact hoorde ik gerommel. Nieuwsgierig als ik soms kan zijn, ging ik poolshoogte nemen.
Daar zag ik 2 gewapende mannen, voorzien van kogelvrijvesten en een kar rijkelijk gevuld met plofkoffers de machine bijvullen. Een hield de wacht en de andere vulde de automaat. Het was fijn om vanop enkele meters te kunnen zien hoe dit proces in zijn werk ging en enkele minuten later stond ik als eerste in de rij om de gevulde automaat te “plunderen”.
I’m asking why
Life just took you away
Nobody gives an answer
I’m just asking why
Why it has to be like this
That the good ones disappear
Please give me an answer
Why it has to be like this
But someday we’ll meet again my friend!
In het dagelijkse leven komen zulke situaties voor en kan u zich beroepen op professionele dienstverlening. Of wilt u als dienstverlener uw diensten op een professionele manier aanbieden? Place Of is de nieuwe place to be wat betreft het vinden van diensten en waar u als dienstverlener uw diensten kan voorstellen.
Als klant kan u uit een uitgebreide waaier van activiteitensectoren kiezen. In slechts 3 stappen vind u uw dienstverlener:
* u verduidelijkt uw behoeften
* u schrijft zich gratis in en krijgt toegang tot dienstverleners
* u kiest een dienstverlener en ontvangt een voorstel
Place Of biedt u als zoeker naar een dienstverlening de volgende voordelen: u komt doelgericht in contact met kwalitatieve dienstverleners, u handelt wettig bij de aankoop van een dienstverlening en u krijgt professionele raad die u verder helpt.
Als dienstverlener stelt u uw diensten voor. U vindt uw klant in slecht 3 stappen:
* Schrijf u gratis in en geniet van hulp bij uw verkoop van diensten
* Ontvang aanvragen van diensten van klanten
* Verdien geld
Place Of biedt u als dienstverlener de volgende voordelen: u wordt efficiënt in contact gebracht met klanten, de Place Of-tools zijn eenvoudig in gebruik, u krijgt duidelijke informatie betreffende het zelfstandigen statuut, er zijn expert-partners om u te helpen.
Waarop wacht u nog om een kijkje te gaan nemen op de website van Place Of
Deze middag toen ik in metrostation Astrid afstapte merkte ik op dat een jongen was aan het wenen. Op zich niet veel aan en ik begaf me naar boven via de roltrap. Toen ik vervolgens de trap nam, zag ik de jongen achter mij nog steeds wenen en vond zijn gedrag niet normaal. Ik vroeg wat er aan de hand was. Hij was totaal in paniek en maar kon me toch duidelijk maken dat hij van de tram was gestapt en zijn jongere broer was in de tram achter gebleven.
Ik probeerde hem te kalmeren maar dat ging niet van een leien dakje. De jongen noch zijn broer hadden een gsm bij en hij kende het gsmnr van zijn ouders niet. Daarbij wilde hij absoluut niet dat zij iets te weten kwamen. Hier hamerde hij op en volgens hem werd er af en toe op hem “gehamerd”. Ik besloot om de hulpdiensten in te schakelen en belde eerst de politie. Ik gaf de jongen door maar hij was zo in paniek dat er niet veel uitkwam. Intussen waren andere mensen al komen kijken wat er aan de hand was en boden hulp aan, waarvoor dank.
Ik deed dan maar de uitleg tegen de politie, terwijl ik ondertussen de jongen tot kalmte aanmaande omdat ik info uit hem nodig had zoals zijn naam, die van zijn jongere broer, een persoonsbeschrijving van zijn broer… Door zijn shock ging dit moeizaam. De politie raadde mij aan om De Lijn in te schakelen aangezien het broertje waarschijnlijk nog op de tram zou zitten. 2 andere omstanders besloten op zoek te gaan en vroegen mijn gsmnr aangezien ik bij de broer bleef.
Vervolgens nam ik contact op met De lijn via hun 070 nummer. Nu, terwijl ik dit schrijf, maak ik de bedenking waarom dit een 070 nummer moet zijn. Bellen via een gsm kost 0,60 euro per minuut en heb hen zeker 15 minuten gebeld. Maar op dat moment intresseert mij dat niet.
Tegen de dispatching van De Lijn deed ik heel mijn uitleg terwijl ik ondertussen nog meer info uit de jongen probeerde te halen. Zij schakelden toezichters in om op de perrons te gaan kijken en belden ook naar de tramchaffeur.
Intussen kwamen 2 lijntoezichters aangelopen. Zij hadden vreemde beelden, ons, op hun camera gezien en kwamen poolshoogte nemen. Ik legde hen heel de situatie uit en we besloten om real-time camerabeelden te gaan bekijken in station Opera. De dispatching van De Lijn had mij aangeraden om terug de politie te bellen en omdat het mogelijk was dat het kind de tram en een tramstation al had verlaten. Ik belde terug naar het noodnummer van de blauwe vrienden en deed mijn uitleg. Ik zei hen dat ik bij de jongen bleef en ze gingen me terugbellen als ze meer nieuws hadden.
Daarna ging ik samen met de jongen en een toezichter van De Lijn naar station Opera. Daar bekeken wij op 2 grote monitors beelden van tramlijn 6. De jongen was nog steeds in paniek en wilde absoluut niet dat zijn ouders werden verwittigd.
Op een geven moment belde de politie mij. Zij hadden meer info nodig van de jongen. Want op beiden hun naam vonden ze niets terug. Ik heb de jongen zijn adres toch kunnen lospeuteren. De politie wist me te vertellen dat er ook nog een tweeling was. Door zijn toestand was hij dit vergeten. Op een gegeven moment kreeg ik van de politie te horen dat de jongere broer mogelijk was opgedoken en ik werd even in wacht gezet. Na een tijdje zeiden ze me dat de patrouille die onderweg was, wel alles zou vertellen.
Wat later dook deze op en wisten te vertellen dat een andere patrouille werd tegengehouden door een vrouw met de kleine in kwestie.
De broer wilde perse dat zijn broer naar hem kwam. De politie informeerde dan waarom hij soms slaag kreeg. Toen heb ik hem overgedragen aan de politie. Zij gingen met hem naar zijn thuisadres en gingen tevens eens navraag doen hoe het zat met dat geweld tov de jongen.
Deze namiddag, onderweg naar de fietsenmaker, zag ik vanuit mijn ooghoek een kletsnat koperblondje. Ik herkende haar rode kleur en haar rechthoekige vorm. Zonder enige vorm van twijfelen grabbelde ik haar vast. En nam haar mee naar huis.
De waarde van dit koperblondje + van enkele blondjes erbij gaat naar Goud Voor Ann.
Liefste Ann J, je hebt een speciale plek in ons hart veroverd en wij zullen je altijd en overal met ons meedragen. Je opgewektheid, je positivisme en je vechtlust is een voorbeeld voor velen. Het is moeilijk om te verwoorden maar we dragen je een enorm warm hart toe, waar je nu ook bent. We hopen dat jij nu rust hebt ge…vonden en ooit ontmoeten wij elkaar weer Ann. Wij missen jou meisje! Dikke zoen, Tim & Ann , Ciro
Liefste Daniël & Lander, familie, vrienden van Ann, wij leven enorm met jullie mee en wensen jullie veel sterkte bij dit grote verlies. Daniël & Lander, veel sterkte matekes. Koester elkaar. Weet dat onze deuren altijd voor jullie openstaan!! Sterkte!
Toen ik gisteren over straat liep lonkte een roodharige naar mij. Ze had mooie rondingen en haar verschijning trok me aan. Ik kon niet aan de verleiding weerstaan en nam haar mee naar huis.
Blijkbaar val ik in de smaak bij dit vurige type want vandaag staarde een andere koperblondje mij aan op de parking van de Delhaize. Op het eerste zicht leek ze mij meer waard dan het vorige type en zonder al te veel hofmakerij ging ze met mij mee.
Ik ben benieuwd of ik morgen ook prijs heb. Hopelijk gaat het vinden van koperblondjes in stijgende lijn en vind ik morgen een 5 eurocent muntstuk.
Wim is nog steeds op zoek naar een pluche exemplaar van Agent P aka Perry the Platypus. Ik ben al eens in de Magische Poort in Hasselt gaan horen maar daar lag hij niet in de winkelrekken.
Toen ik vandaag voorbij een bloemenzaak wandelde had ik veel zin om te vragen of ze Platypus verkopen. Aangezien planten vaak een Latijnse naam hebben, had ik zin om hun talenkennis te testen. Het kriebelde om de drempel over te steken maar ik heb het maar gelaten voor wat het is.
Deze morgen zag ik in de Metro een advertentie voor Disneyland Parijs. 50% korting wanneer je boekt op 2,3 of 4 augustus. Deze ben ik bij Marie & Louis 2dagen/1 nacht gaan boeken. Ik kijk alvast uit naar het gezelschap van Het meisje, Raf & Sarah en Kirsten en naar de wilde attracties! Bedankt voor de fikse korting vakantiecheckers!!!
Zonet zag ik een man met een t-shirt aan van de gemeenschapswacht. Ik had veel zin om hem te vragen of hij de wacht houdt terwijl je (stiekem) de gemeenschap bent aan het bedrijven (in het park). Ik heb mijn vraag maar niet gesteld want ik weet niet of hij zin voor humor heeft, haha.
“They say Japan was made by a sword. They say the old gods dipped a coral blade into the ocean, and when they pulled it out four perfect drops fell back into the sea, and those drops became the islands of Japan. I say, Japan was made by a handful of brave men. Warriors, willing to give their lives for what seems to have become a forgotten word: honor.” by uit de film The Last Samourai
